Stelling 1:   Werknemers disfunctioneren niet van de één op de andere dag.

Stelling 2:  Werkgevers vinden communicatie met werknemers lastig zodra functioneren van de  werknemer niet                              meer overeenkomst met de eisen en verwachtingen van werkgever.

Stelling 3:  Werknemers onderkennen niet altijd dat goed functioneren hen steeds meer energie kost.

Waarom deze stellingen? Die kwamen in  mij op toen ik afgelopen week de berichten in de media volgde over de nieuwe ontslagregeling die ingaat per 1 juli as. Voor de ene werkgever een reden om  ontslag uit te stellen omdat ze na 1 juli minder geld kwijt zijn.  Voor de andere werkgever juist een reden om vaart te maken met ontslag omdat ontslag na 1 juli wel eens lastig kan worden. Dat laatste speelt met name bij werkgevers die het dossier van de werknemer niet op orde hebben. Hun advocaten draaien in die gevallen overuren om het ontslag zo snel mogelijk geregeld te hebben.

Op het NOS journaal zagen we een interview met enkele werkgevers die weinig van het ontslagrecht wisten.  Geen probleem  zolang ze samenwerken met een goede advocaat; ieder zijn specialisme.  Wel een probleem als de dossiers niet op orde zijn.  Want als disfunctioneren niet goed wordt vastgelegd, hoe wordt goed functioneren dan vastgelegd? En hoe duidelijk is het voor werkgever en werknemer wat er gedaan moet worden? Dat zegt nogal wat over een organisatie en de invulling van goed werkgeverschap.

Misschien een te verregaande conclusie? Ik denk van niet. Als je als directie weet  wat je missie en visie is, moet je dat uit (kunnen) leggen aan je werknemers. Je bindt dan ook die mensen aan je onderneming die er samen met jou voor willen gaan. Met duidelijke verwachtingen is het ook eenvoudig om met elkaar te bespreken wat goed gaat en wat niet. En wat er eventueel verbetert moet worden. Dat leg je vast met als doel er samen beter van te worden. Niet om alvast voor te sorteren voor een eventueel ontslag vanwege disfunctioneren. Het getuigt “gewoon” van goed werkgeverschap om gezamenlijk te willen werken aan een zo optimale dienstverlening of kwalitatief goed product.

Ik ben er van overtuigd dat als dat gebeurt, een gesprek over disfunctioneren geen verrassing kan zijn  voor de werknemer. Het gesprek over hoe verder is dan ook gemakkelijker te voeren. Beide partijen hebben ten slotte baat bij de oplossing; de werknemer wil plezier hebben in het werk, de werkgever wil met bevlogen mensen zijn bedrijf runnen. In het geval dat er dan ontslag moet worden aangevraagd, levert dat veel minder kopzorgen op of het dossier wel in orde is! Ongeacht de regels omtrent ontslagrecht!