De Vlaamse journalist Ilse Ceulemans schreef op 17 november jl. een blog over een belangrijke  beslissing die zij genomen had.  Zij ging minder werken om haar tijd beter te kunnen besteden aan de dingen die zij belangrijk vindt (www.charliemag.be).  Een moedige keuze want reken maar dat je directe omgeving daar gelijk een mening over heeft. En geloof me, er zijn evenveel voor-als tegenstanders,  ze roepen allemaal om het hardst en wie heeft er dan gelijk?  Ik denk dat maar één iemand gelijk heeft: Ilse Ceulemans. Het is haar beslissing, met moed genomen, en voor haar de juiste keuze.

Toch schoot bij het lezen van haar blog door mij heen: “welke rol heeft  haar partner gespeeld bij het nemen van deze beslissing? Hoe staat hij hier tegenover? “ Beiden hebben evenveel uren in een dag en dagen in de week. Voor iedereen geldt dat er keuzes gemaakt worden hoe je je tijd besteed. En elk bewuste en onbewust keuze heeft gevolgen. Tijd besteed aan het één kan niet besteed worden aan iets anders. De keuze van Ilse Ceulemans heeft tot gevolg dat zij tot haar grote geluk meer tijd heeft voor haar gezin. En ik denk dat haar gezinsleden even blij zijn met haar keuze als zijzelf.

Waarom heb ik er dan toch moeite mee als ik lees dat een vrouw parttime gaat werken en zielsgelukkig is met de tijd die zij thuis doorbrengt met haar kinderen? Dat komt voort uit de kracht van normen en waarden. De norm die ik heb is dat je ook als vrouw economisch onafhankelijk moet kunnen zijn. Want ik heb het in het verleden vaak genoeg gezien; gescheiden vrouwen, jonge weduwen, jonge moeders die in financiële problemen raken. En zeg nou niet dat dat jou niet overkomt; tenslotte strandt nog altijd 1 op de 3 huwelijken……

Maar wat weegt dan zwaarder? Het (immateriële) geluk of de economische onafhankelijkheid? Iedereen maakt dan zijn/haar eigen afweging. Een pasklare oplossing is er niet. Wel zou het een zegen zijn als de sociale druk afneemt. Want je keuze moet wel jouw keuze kunnen zijn! In balans met de keuze van je partner. Zo heb ik toch nog een mening……..