Elke dag verdient een reflectiemoment

Ooit vroeg ik eens aan  medewerkers of zij wel eens een reflectiemoment inbouwden. Gewoon een kwartiertje, op het eind van de werkdag. Om na te denken over het verloop van de dag en of ze een goed gevoel over hielden aan die dag. Ongeveer de helft van de groep reageerde direct verbaal of begon te lachen. Alsof ze daar tijd voor hadden, wat een onzin en of ik wel wist hoe druk ze het hadden. De andere helft reageerde niet; door de directe reactie van die anderen leken ze wat terughoudend om überhaupt te reageren.

Ik moest hier aan terugdenken toen ik een recent onderzoek van de Harvard Business School las. Uit dat onderzoek bleek dat de gemiddelde Amerikaanse werknemer de afgelopen veertig jaar 199 uur per jaar meer is gaan werken. Productiviteit en time management zijn steeds belangrijker  en daardoor houden werknemers  nauwelijks meer tijd over om te reflecteren. Het onderzoek toont daarnaast aan dat het effect van een dagelijks terugkerend reflectiemoment van 15 minuten leidt tot een significante verbetering van de werkprestaties. Een resultaat dat managers aan het denken moet zetten; een reflectiemoment om de productiviteit te verhogen!

In de praktijk zie ik dat men een dagstart ziet als reflectiemoment, om maar eens wat te noemen. Een dagstart  is een korte terugblik op gisteren en een blik op de dag die voor je ligt. Wellicht effectief, maar niet het hierboven bedoelde reflectiemoment. Het reflectiemoment waar ik hier voor wil pleiten is individueel! Niet beperkt door  reacties van anderen maar eerlijk kunnen en mogen zijn tegenover jezelf. Met zelfvertrouwen en zelfcompassie. Het zelfvertrouwen waarmee je klip en klaar vaststelt waar je hartstikke goed in bent. De zelfcompassie om vast te stellen dat er zaken zijn die niet lukken of  waar je zeker geen energie van krijgt. Gewoon omdat onverwachte dingen nu eenmaal een dag anders kunnen laten lopen. Het reflectiemoment inbouwen in je dagelijkse patroon vereist  in het begin wat wilskracht. Maar als je merkt dat het effect heeft en je houdt vol, dan is het na verloop van tijd een gewoonte geworden.

Overigens heeft er in de dagen na de sessie met het bovenvermelde team regelmatig  iemand aan mijn jasje getrokken om terug te komen op dat reflectiemoment. Juist, de medewerkers  die op dat moment niet hadden gereageerd. Ze wilden er meer over weten, hadden er behoefte aan en gingen er mee aan de slag. Managers kunnen zelf het voorbeeld geven en de productiviteit van zichzelf en het team verhogen. Een balansmoment met effect!